Era Edo (1603–1868) — czas surowych neokonfucjańskich norm, które nakazywały kobietom być posłusznymi córkami, żonami i matkami, których świat ograniczał się do murów domu. Czy jednak ta rzeczywistość była tak jednorodna?
W zbiorze proponujemy wyjść poza stereotypowy obraz gejszy i przyjrzeć się prawdziwej, wieloaspektowej roli kobiet w kształtowaniu krajobrazu kulturowego Japonii. Zobaczymy to, analizując los poety Kobayashi Issa i jego relacje z kobietami, a także badając historię praw i zakazów tamtego czasu (jak słynna zapora Hakone).
Ta książka — zanurzenie w prywatny, „wewnętrzny” świat Japonii okresu Edo. To opowieść o tym, jak Japonki żyły, kochały, cierpiały i dążyły do wolności. Pozostawiły głęboki, choć często „niewidoczny” ślad w historii.