Wdowi parowiec

"Wdowi parowiec" – to powieść o miłości i przyjaźni, o młodości i starości, o losie kobiet i konflikcie ojców i dzieci, o chorobie i śmierci, o okrucieństwie i miłosierdziu: ludzkie dramaty – małe i duże – dzieją się w zamkniętej przestrzeni powojennego moskiewskiego komunalnego mieszkania, gdzie wolą losu znalazło się pięć wcześnie owdowiałych kobiet, bardzo różnych zarówno pod względem przeszłości, jak i poziomu społecznego oraz kulturowego. Swój dom – swój świat – nazywają "wdowim parowcem".