Śmiech wydłuża życie. Łzy hartują charakter. A komedie "Sen nocy letniej", "Wiele hałasu o nic" i "Poskromienie złośnicy" wyciągają nas z apatii.
W Atenach beztroskie elfy i wróżki zorganizowały młodym ludziom miłosne próby. Ich psoty udowodniły, że szczere uczucia zawsze prowadzą do właściwego wyboru.
W Mesynie intrygi dworskie posunęły się za daleko i prawie zniszczyły szczęście zakochanych. Przypomniało to ludziom, że warto ufać swojemu sercu, a nie słowom.
W Padwie wesele i małżeństwo zamieniły się w zażartą walkę charakterów. Sztuka pokazała, jak nie powinny wyglądać relacje między ludźmi.
Komedie Williama Szekspira nie dotyczą wymyślonych światów i absurdalnych sytuacji. Mówią o uniwersalnym pragnieniu człowieka, by kochać i być kochanym.