Oko Goliata

Przyciągająca, trudno zorganizowana, eksperymentalna powieść-labirynt, napisana w najlepszych tradycjach amerykańskich klasyków XX wieku.

Akcja «Oka Goliata» rozgrywa się tuż po I wojnie światowej, destrukcyjnej fali, która przeszła przez świat. Powieść opowiada o psychiatrii i jego pacjencie, który cudem przeżył, pozostając sam na latarni morskiej pośrodku brutalnego, burzliwego morza. W przemocowej i okrutnej więzi, która ustanawia się między nimi, zacierają się granice między zdrowym rozsądkiem a szaleństwem, między dobrem a złem. Muccio stworzył powieść, opartą na klasycznych wątkach i oryginalną w swojej strukturze, zbierając w niej najróżniejsze gatunki: od podróżnika do spowiedzi. Na kartach tej książki słychać echa Borgesa i Ocampo, można dostrzec nadprzyrodzoną tradycję Stevensona i Poe, ale mimo to «Oko Goliata» pozostaje głęboko psychologicznym dziełem o istocie człowieka, naturze okrucieństwa i o tym, jaki ślad na nas zostawia wojna.