Północne serce

Borys Siergin (1893–1973) – wybitny rosyjski bajkopisarz, folklorysta i artysta, «archangielski Bazał», zdumiewający mistrz języka,  ciało z ciała ludowego twórczości Rosyjskiej Północy. Uważał siebie przede wszystkim za «opowiadacza bajek», Siergin zasłynął z opracowań dawnych bajek i epickich wierszy, unikalnie poetyckimi historiami o pomorach i północnych marynarzach, o «morskiej służbie» i surowym północnym pięknie. Z niezrównaną precyzją i miłością Siergin odtwarza atmosferę, życie codzienne i kwestie językowe swojego rodzimego regionu.
Imponuje także twórczy zakres mistrza, odzwierciedlony w «Północnym sercu» w całej pełni: od podniosło-smutnych «starych legend» — po soczysty język groteskowej awantury i subtelny psychologizm «starej mieszczańskiej» romantyki. A nawet ci, którzy jeszcze nie czytali tych epickich i bajkowych opowieści o wykwintnych mistrzach, dostarczycielach państwowych, synach-bandytach i lisicy-penitencjariuszce, z pewnością znają z dzieciństwa bajki «Złocone czoła» i «Czary pierścień», «Wania Duński», «O Jerze Jeruszowiczu» i wiele innych, nakręconych na podstawie bajek Siergina, z udziałem takich aktorów jak Oleg Tabakow i Jewgienij Leonow, Leonid Kuranow i Lew Durow, przy muzyce takich kompozytorów, jak Edward Artiemiew, Władimir Martynow, Władimir Daszkiewicz…
Tak samo mistrzowsko, jak słowem, Siergin władał także pędzlem, wirtuozersko łącząc techniki północnego modernizmu i ludowe motywy Pomorza. «Północne serce» zawiera reprezentatywną wybór jego ilustracji, grafiki i szkiców.