Svetlana Pawłowa – pisarka, zwyciężczyni corocznego rankingu Forbes „30 do 30”, absolwentka studiów magisterskich „Mistrzostwo literackie” NIEWSHU. Jej „nieduża powieść” „Głód” znalazła się w ścisłym finale nagrody „Jasna Polana”, a nowa powieść „Scenarzystka” zdobyła pierwszą nagrodę „Liceum” dla młodych prozaików i poetów. Młoda scenarzystka Zoya nigdy nie zdawała testu na HIV. Czekając na analizę, sporządza listę – Jan, Andrzej, Vitalik – i wspomina romantyczne epizody z ostatnich lat. Ta książka jest o tym, jak dzisiejsi trzydziestolatkowie szukają relacji, o tym, że te relacje czasami nie są panaceum na problemy, jeszcze o życiu w niewoli magicznego myślenia, o stygmatyzacji HIV i prymitywnych przekonaniach z nim związanych, o poszukiwaniu swojej drogi i radości prawdziwej przyjaźni. Miłość, nienawiść, szczęśliwe majtki, nieszczęśliwe randki, americano ze śmietaną i wiara w to, że jutro zdarzy się cud – i przyjdzie ten, kto jest potrzebny, a wszystko, co niepotrzebne – odpadnie i rozpuści się w biegu czasu, moskiewskich krzywych ulicach, napisach końcowych i migotaniu kadrów. Swieta Pawłowa – nasza rosyjska Bridget Jones lub Carrie Bradshaw, która nawet w najstraszniejszych potrafi dostrzec coś dobrego, i tym nas inspiruje. (Ksenia Burżska, pisarka) U Swiety Pawłowej wyczulone są literackie spojrzenie i słuch, a główną metodą autorską jest wnikliwe obserwowanie. Jej bohaterowie mówią naturalnie – jak w życiu, a w każdej postaci dostrzegamy nasze znajome. „Scenarzystka” – to tekst, w którym trudna rozmowa o stigmatyzacji spotyka się z ironicznym rozważaniem współczesnych relacji, przyjaźni i miłości. (Julia Wrońska, dyrektor ds. rozwoju Domu twórczości Peredelkin)
