Ściany

Autofikcja o młodości, miłości i szaleństwie.

Irkuck. Początek lat dwutysięcznych. Bohaterka szuka siebie między nauką, muzyką a pierwszymi dorosłymi uczuciami. Zauroczenia i przyjaźń, poetyckie noce, tragiczne spotkania i niszczycielskie namiętności stopniowo prowadzą ją do zderzenia z wewnętrznymi «ścianami», od których nie można uciec.

Miasto staje się labiryntem wspomnień, cmentarz — miejscem objawień, a głosy zmarłych — towarzyszami na drodze do dorosłości. To szczera i poruszająca historia o poszukiwaniu sensu, o bólu i uzdrowieniu, o wolności, która zawsze kosztuje zbyt drogo.

Gdzie przebiega granica między inspiracją a szaleństwem — i czy człowiek jest gotów ją przekroczyć?