Bagaż

Boahaterka wiersza, zasobna dama (pani), wyruszając w daleką podróż, oddała do bagażu wiele różnych przedmiotów, a także małego pieska. Jednak w trakcie podróży piesek niespodziewanie urósł i przekształcił się w «ogromnego, rozczochranego psa». Poeta wesoło wymienia na każdej stronie niezmienny spis rzeczy: «kanapa, walizka, torba, obraz, kosz, karton» — jak gdyby koła pociągu rytmicznie stukały na łączeniach i «niosły» przez całą książkę ten imponujący bagaż. A ten wykaz jest bardzo podobny do dziecięcej, momentalnie zapamiętywanej rymowanki.

Naśladowca Marszaka te rzeczy przedstawia w ilustracjach pierwszy ilustrator «Bagażu» Władimir Wasiljewicz Łebiediew.

Duo twórcze Samuila Marszaka i Władimira Łebiediewa istniało przez długie lata. W tym związku obydwaj uczestnicy byli pełnoprawnymi współautorami. Na okładkach książek nazwiska poety i artysty zawsze znajdowały się obok siebie. «Bagaż» z ilustracjami Łebiediewa był wznawiany w osobnej książeczce czternaście razy, a za każdym razem artysta przerabiał wcześniejsze wersje, stopniowo odchodząc od wczesnych obrazów, podobnych stylem do satyrycznych, karykaturalnych, do realistycznych, wykonanych w miękkiej technice akwarelowej.

W ostatnim opracowanym wydaniu z 1956 roku każda postać przedstawiona jest w szczegółowym portrecie: ubrana z pretensją do mody dama, na palcach liczący bagaż tragarz, wąsaty kolejarz, chłopiec w kożuchu, a nawet piesek z napisem «bagaż» na obroży. Bagaż damy pokazany jest ze wszystkich stron, a wózki bagażowe narysowane są szczegółowo, z całą techniczną dokładnością.