Wieczory na chutorze blisko Dikaniów

"Wieczory na chutorze blisko Dikaniów" — pierwszy zbiór Gogola, który od razu uczynił jego imię znanym. Puszkin śmiał się, czytając te historie, i wysoko ocenił młodego pisarza.

Gogol subtelnie uchwycił modę na ludowy temat i sformatował książkę jako "wieczorniki" — opowieści, które opowiada się o zmierzchu. Za weteranowym opowiadaniem o diable, który kradnie miesiąc, podąża mroczna legenda o czarodzieju. Folklor, satyra, mistyka tworzą świat, w którym śmieszne sąsiaduje z przerażającym.

Zbiór składa się z dwóch części i łączy go postać narratora — pszczelarza Rudeńka Panka. To historie, w których ludowe tradycje, mistyczne zdarzenia i żywe sceny z wiejskiego życia przeplatają się w sposób tak naturalny, że granica między fikcją a rzeczywistością niemal znika. Codzienność sąsiaduje z niezwykłym, ale człowiek pozostaje głównym cudem wśród cudów.