«Cienki dom» — powieść o ucieczce od przeszłości i niemożności ukrycia się przed nią. Lara i Sawa opuszczają zapadłą wioskę w poszukiwaniu nowego życia, ale razem z nimi do miasta przyjeżdża wszystko, co mieli nadzieję zostawić: ból, strach, pamięć i ciężkie dziedzictwo rodziny. To powieść o dorastaniu na gruzach, o przetrwaniu w obcym mieście, o dusznej miłości, wszechobecnym poczuciu winy i nadziei, która raz gaśnie, raz znów płonie. Poprzez fragmentaryczne, ale powiązane historie autor buduje kruchy, niepokojący świat, w którym każdy szuka wyjścia, ale znajduje lustro.
Jarosław Żaworonkow stworzył wyrazistą polifoniczną tkaninę, w której miasto i wieś, dzieciństwo i śmierć, brud i światło — wszystko oddycha, gnije i wciąż żyje. Silna, straszna, bardzo trudna do napisania książka. I nie można się oderwać — otworzyłam ją na chwilę i odkryłam, że przed świtem kończę ostatnią stronę. Jak skoczyłam, tak nie wylądowałam.