«Smutny czas! Urok oczu!» — te słowa Aleksandra Puszkina stały się uosobieniem jesieni, która inspirowała wielu rosyjskich pisarzy.
Purpurowo-żółtymi skrajami lasów i ogniskami jarzębiny. Klonowymi alejami, aromatem opadłych liści i jabłek antonówek.
Buzzem samowara, dobywającym się z wiejskiej chaty. Bukietami astrów i dalii.
Grzybiarzami i myśliwymi na leśnych ścieżkach. Deszczem i mgłą, ulicami tonącymi w mgle. Tęsknotą za dawną miłością…
Do zbioru weszły opowiadania A. Kuprina, I. Bunina, N. Łuchmanowej, B. Zajcewa, K. Paustowskiego i innych mistrzów rosyjskiej prozy.