Konstantin Paustowski miał rzadki talent — dostrzegać to, co umyka «leniwym ludzkim oczom».
Dlaczego szyszki jodły ważą znacznie więcej niż sosnowe? Dlaczego człowieka idącego po niekoszonej łące nieustannie może ścigać jerzyk i krzyczeć tak, jakby zabrano mu pisklę? Pisarz zaraża czytelnika zachwytem nad przyrodą, odsłania proste, zdawałoby się, prawdy.
W zbiorze znajdują się najsłynniejsze dziecięce opowiadania pisarza o przyrodzie, które są omawiane w szkole: «Kosz z szyszkami jodły», «Rozczochrany wróbel», «Kot-złodziej», «Lokatorzy starego domu», «Prezent», «Nos borsuka», «Zajączki».