Żółte tapety. Żenlandia

«Żółte tapety» — opowiadanie amerykańskiej pisarki Charlotte Perkins Gilman, po raz pierwszy opublikowane w styczniu 1892 roku w czasopiśmie «Nowa Anglia». Powieść jest uważana za ważne wczesne dzieło amerykańskiej literatury kobiecej dotyczące zdrowia kobiet w XIX wieku. Jest również wysoko ceniona jako dzieło w gatunku horroru.

Historia jest napisana w formie zbioru dziennikowych zapisów, opowiedzianych z perspektywy pierwszej osoby. Niedawno rodząca kobieta, której mąż-lekarz wynajął na lato stary dworek, znajduje się w niespokojnym stanie z powodu strasznych żółtych tapet, które pozostały w pokoju dziecięcym na drugim piętrze. Bohaterka nie może znieść widoku tych tapet, widzi różne niepokojące obrazy, i powoli zanurzamy się w jej stan.

«Żenlandia» — utopijna powieść o izolowanym społeczeństwie składającym się wyłącznie z kobiet, — społeczeństwie wolnym od wojen i konfliktów. Ale dokładnie do momentu, gdy przybędą tam mężczyźni.