Pomóż mi umrzeć

Marina żyje zwyczajnym życiem: stabilna praca, mąż, dwaj synowie — starszy chodzi na pływanie, młodszy uczy się w szkole artystycznej. Rzadkie wieczory we dwoje, rzadkie niepokoje. Ale lód pod nogami pęka niespodziewanie — i wszystko znika: zdrowie dzieci, wierność męża, iluzja stabilności. Nowa praca, przelotna bliskość, kłamstwo, którego nie da się dłużej ignorować. Choroba, o której nie mówi się głośno. Śmierci, do których nie można przywyknąć. Decyzje, za które nikt nie jest gotów zapłacić oprócz niej. Gdy znika wsparcie — w ciele, w domu, w pamięci — pozostaje tylko iść. Tam, gdzie jest strasznie, i od tego, co nie da się już uratować. Czasami krok w kierunku życia — to krok po linie nad przepaścią.