Złoty wiek rosyjskiej poezji

Pojęcie złotego wieku rosyjskiej poezji zazwyczaj wiąże się z pierwszymi dziesięcioleciami wieku, okresem jej niebywałego rozkwitu. To wyrażenie użył P. A. Pletniew, nazywając W. A. Żukowskiego pierwszym w błyszczącej plejadzie poetów współczesnych i przyjaciół A. S. Puszkina. Odkrycia w dziedzinie języka poetyckiego, przezwyciężenie przestarzałych wymagań estetycznych były związane z potrzebą rozszerzenia potencjału liryki, która zwróciła się ku światu prywatnego człowieka, jego przeżyciom, jego codziennym zmartwieniom lub obywatelskim dążeniom. Poezja zyskała możliwość ujawnienia niedostępnego jej wcześniej różnorodności świata, stała się wysokim rzemiosłem. Doskonałość formy, precyzja wybranego słowa, oryginalność myśli i obrazów to kryteria, które ukształtowały się w rosyjskiej poezji na początku wieku i które na długo określiły jej rozwój.