Ostatnia sprawa Holmesa

Czerwiec 1960 roku. Trzynaście osób, hotel na małej greckiej wyspie, nagłe odkrycie ciała jednej z gościń. Dopóki trwa burza, nikt nie odpłynie z wyspy, a nikt na wyspę nie wpłynie, w tym również policja. Jednak w wyniku losu pośród tych, którzy utknęli na wyspie, znajduje się Hopalong Bazyli — gwiazda filmowa złotej ery Hollywood, która zagrała Sherlocka Holmesa w piętnastu filmach. A jeśli przez lata grałeś słynnego londyńskiego detektywa na dużym ekranie i znasz wszystkie opowiadania Conana Doyle'a na pamięć, to nieważne, że już nie jesteś młody, twoja młodość prawdopodobnie minęła, nowe gwiazdy już cię zastąpiły, a Sherlocka Holmesa zastąpiły wytrawne antybohaterki noir. Jeśli zdarzy się morderstwo, kto ma je badać, jak nie ty?
Arturo Pérez-Reverte — były dziennikarz wojenny, znakomity autor błyskotliwych powieści historycznych, wojennych, przygodowych i detektywistycznych, przetłumaczonych na czterdzieści języków, twórca cyklu o kapitanie Diego Alatriste, zdobywca prestiżowych nagród literackich. „Ostatnia sprawa Holmesa” — to jego hołd (mamy nadzieję, że nie ostatni) dla gatunku klasycznego kryminału, gdzie dochodzenie wymaga zimnego umysłu, fantazji i talentu do dedukcji, a nie efektownego strzelania z rewolweru, bijatyk w ciemnych zaułkach, migających neonowych szyldów za oknem i nieodłącznie bourbonu w szufladzie biurka. Tu ma miejsce walka umysłów. Będą tu Holmes, Watson, profesor Moriarty — nie wykluczone, że i Irene Adler. I miłość do książek też tu oczywiście będzie, ponieważ czytanie pozostaje jednym z nielicznych — być może najważniejszym — naszym orężem przeciwko złu, śmierci i chaosowi.