Jogaja-Wasisztha. Księga 4. O istnieniu

Monumentalne dzieło myśli wedantyjskiej wczesnośredniowiecznych Indii, stanowiące systematyczne przedstawienie idei jogi i adwaity-wedanty, przekazane symbolicznym językiem przypowieści i alegorii w formie rozmowy młodego Ramy z jego duchowym nauczycielem Wasiszthą, który jest wspomniany w siódmej księdze Rigwedy. To również wysoce artystyczne... dzieło, pełne bogatych i głębokich obrazów oraz wyrafinowanych zdobień poetyckich. «Jogaja-Wasisztha» uznawana jest za encyklopedię hinduizmu i przez duchowych nauczycieli Indii uznawana za jeden z największych tekstów świętych.

Księga IV poświęcona jest zagadnieniom natury widzialnego i niewidzialnego, istniejącego i nieistniejącego. Rozważanie tego zagadnienia ilustrowane jest Opowieścią o Bhargavie (Szukrze), synu mędrca Bhrygu, oraz narracją o asurach Damie, Wjale i Kate.