Szczere opowieści wędrowca do swojego duchowego ojca

Prawdziwa modlitwa jest nieprzerwanym dążeniem ludzkiego ducha do Boga.

O tym właśnie opowiadają «Szczere opowieści wędrowca do swojego duchowego ojca», napisane przez nieznanego autora w drugiej połowie XIX wieku. 

Bohater tych opowieści — bezdomny wędrowiec, usłyszawszy pewnego razu w kościele słowa apostoła Pawła «Nieustannie się módlcie», wyrusza na poszukiwanie tych, którzy potrafią wytłumaczyć mu sens tego powiedzenia. 

Wędrując po drogach Świętej Rusi, spotyka na swojej drodze różnych ludzi, z sercem pełnym ciepła przegląda Biblię oraz nauki Świętych Ojców, w rozmowie i odosobnieniu zgłębia naukę nieprzerwanej modlitwy Jezusowej.