Na zawsze dziewiętnastoletni

Grigorij Bakłanow — radziecki pisarz, frontowiec, jeden z wybitnych przedstawicieli «prozy lieutenant», wśród których są Wiktor Astafjew, Jurij Bondariew, Bazyli Bykow, Borys Wasiliew, Wiktor Niekrasow… W 1941 roku, gdy Bakłanow miał 17 lat, jako ochotnik poszedł na front, brał udział w walkach na Ukrainie, w Mołdawii, Rumunii i na Węgrzech; koniec wojny zastał go w Austrii, w stopniu podporucznika. Wiarygodne epizody wojny, odzwierciedlone w dziełach Bakłanowa, często stały w sprzeczności z paradową historią, ale niosły prawdę, którą autor chciał opowiedzieć, — o tym, co widział i przeżył. «Nowe pokolenia nie wyobrażają sobie, czym była w swoim czasie, na początku lat 60-tych, tak zwana „proza lieutenant“, — wspominał Bakłanow. — Był to przede wszystkim własny punkt widzenia na wojnę, pisano o tym, co sami wynieśliśmy z pól bitewnych, prawdę czyniliśmy mają należność wszystkich».
Do obecnego wydania weszły znane opowieści wojenne Bakłanowa «Na południe od głównego uderzenia» i «Skaleczenie ziemi», a także opowiadania «Był miesiąc maj», «Oto i wojna się skończyła», «Nadia».