Moby Dick, czyli Biały Wieloryb

Jedna z najlepszych książek o losie i nieuchronnym przeznaczeniu, fatum. Pieśń smutku i tragedii. Spryski soli morskiej na twarzy, zgrzyt masztów i powiewy lodowatego wiatru wdzierają się w rzeczywistość ze stron powieści. Pequod wciąż płynie po oceanie ludzkich cierpień ze swoją załogą zdegenerowanych, bachorów i kanibalów, szukając najstraszniejszego potwora, który mieszka we wszechświecie. Strach – to jego imię. Aby zabić go w sobie. Nie ma lepszego losu, większej odwagi i większej czci. Odwaga, w obliczu której bledną bohaterowie Homera. Pieśń o cierpieniu ludzkiej duszy, przenikająca do kości, wywołująca gęsią skórkę.
Herman Melville (1819–1891) – znany amerykański pisarz. Od 18 roku życia pływał jako młody człowiek na statku pocztowym, przez jakiś czas pracował jako nauczyciel, a później znalazł się na statku wielorybnym. Nie wytrzymawszy tyranii surowego kapitana, uciekł. Miesiąc żył wśród kanibalów w dolinie Taipi. Swoją karierę twórczą rozpoczął od opisu swojego życia w niewoli.
„Moby Dick, czyli Biały Wieloryb” – jedna z największych amerykańskich powieści i alegoria walki człowieka z globalnym złem. Autor nazywał książkę romantyczną przygodą, opartą na swoim dwuletnim doświadczeniu harpunisty i na jednej z tych dzikich legend, które krążą wśród wielorybników południowych mórz. W podstawie fabuły leży prawdziwa historia. Ernest Hemingway i William Faulkner ogłosili powieść literacką ikoną, a w Stanach Zjednoczonych do dziś panuje prawdziwy kult Melville'a.