Pod koniec VIII i na początku VII wieku p.n.e. scytyjscy wojownicy podbili i zjednoczyli dużą część kontynentu eurazjatyckiego, tworząc innowacyjne imperium, które zapoczątkowało klasyczną epokę w całym świecie starożytnym – na Zachodzie, Bliskim Wschodzie, w Indiach i Chinach. Koczownicy bydła, Scytowie wnieśli niezwykły wkład w światową cywilizację – odbudowali stolice nowego typu, zaproponowali nowy styl ubioru, zmienili typ organizacji politycznej oraz wprowadzili idee Buddy, Zaratustry i Laozi.
W książce „Imperium Scytów” Christopher Beckwith przedstawia nową historię tego potężnego, ale zapomnianego imperium, które zmieniło bieg historii.
Na szczycie swojej potęgi Imperium Scytów rozciągało się od Mongolii i północno-wschodnich Chin do północno-zachodniego Iranu i rzeki Dunaj, a w Azji Centralnej sięgało na południu Morza Arabskiego. Scytowie rządzili także Medią i Zhao – ważnymi państwami granicznymi starożytnego Iranu i Chin. Rządząc miejscowymi ludami i zawierając z nimi małżeństwa, Scytowie tworzyli nowe kultury, które lingwistycznie, odzieżowo, uzbrojeniowo i społeczno-politycznie były kreolskimi kulturami scytyjskimi. Rozprzestrzeniając swój język, idee i kulturę w starożytnym świecie, Scytowie położyli podstawy pierwszych imperiów Persji, Indii i Chin.
Christopher I. Beckwith jest honorowym profesorem Uniwersytetu Indiany, a jego badania koncentrują się na Centralnej Eurazji. Wśród jego licznych książek znajdują się „Imperia Jedwabnego Szlaku”, „Tybetańskie imperium w Azji Centralnej”, „Grecki Budda” oraz „Wojownicy klasztorów”