Krąg wiatru

W VII wieku chiński mnich Xuánzàng wyruszył do Indii po książki. Po powrocie napisał notatki podróżnicze, które na wieki stały się hitem nie tylko dla Chińczyków, Hindusów, ale także po przetłumaczeniu na angielski i inne języki – dla wszystkich, którzy nie są obojętni na buddyzm, wędrówki i książki. W XVI wieku na zadany temat pojawiła się ogromna powieść fantastyczna „Wędrówka na Zachód” autorstwa Wu Cheng'en, a w XVII wieku – kolejna: „Uzupełnienie Wędrówki na Zachód” autorstwa Dong Yue. Powieść „Krąg wiatru” można uznać za nową wariację na temat wędrówek w poszukiwaniu mądrości Wschodu. Jej bohaterami są pielgrzymi, stepowi kagani, dzicy wojownicy, muzycy Podniebnej, Indii, Niemiec i Rosji, służby kultu zaratusztriańskiego, buddyści, taości, władcy, a także radzieccy tłumacze, żołnierze znajdujący się w Afganistanie – przebywają w swoich kręgach istnienia, które łączą muzyka drogi i wieczne pytanie o świat, wolność, zbawienie. Jeden z bohaterów powieści mówi, że Nietzsche muzyką „Pieśni Zaratustry” i swojej duszy pokonywał cierpienie. Czy to możliwe w rzeczywistości? Czy jest zbawienie w muzyce?