Kasztanka

Anton Pawłowicz Czechow (1860-1904) - rosyjski pisarz i dramaturg, znany na całym świecie. Przyszły pisarz urodził się w Taganrogu w rodzinie kupieckiej i od najmłodszych lat pomagał ojcu w jego sklepie. W 1884 roku A.P. Czechow ukończył wydział medycyny Uniwersytetu Moskiewskiego i podjął praktykę lekarską. Zaczął pisać już w czasach studenckich - w 1880 roku w czasopiśmie „Strekaza” opublikowano jego opowiadanie i humoreskę. W 1890 roku A.P. Czechow udał się na Sachalin - wyspę carskiej katorgi i wygnania, aby zbadać historię i życie więźniów. W 1896 roku pisarz kończy pracę nad sztuką „Wujaszek Wania”, która dokonała rewolucji w dramaturgii tamtych czasów. Przez 25 lat twórczości A.P. Czechow stworzył ponad 300 różnych dzieł, z których wiele stało się klasyką literatury światowej. Podstawą fabuły opowiadania „Kasztanka” (1887) była historia, która wydarzyła się z treserem Władimirem Durowem. To on znalazł Kasztankę i opowiedział o niej A.P. Czechowowi. Autor jakby patrzy na świat jej oczami, odczuwa jej lęki, radości, widzi jej sny. Wierności i oddania psiego, zdaniem pisarza, nie znają granic - Kasztanka, występując w cyrku, rzuca się do dawnego właściciela, którego straciła na początku opowiadania. I choć czasami źle ją karmił, krzyczał, Kasztanka wciąż go kochała i za nim tęskniła. Dla młodszego wieku szkolnego. Tekst utworów podawany jest bez skrótów.