Iwan Andriejewicz Krilow (1769-1844) - rosyjski poeta-baśniopisarz, tłumacz, członek akademik Imperatorskiej Akademii Nauk. Urodził się w rodzinie emerytowanego oficer. W związku z licznymi przeprowadzkami rzadko uczęszczał do instytucji edukacyjnych, umiejętności pisania i czytania nabywał w domu, a dzięki naturalnej skłonności do czytania, języków i nauk oraz samodyscyplinie stał się jednym z najbardziej oświeconych ludzi swojego czasu. W 1789 roku zaczyna wydawać satyryczny magazyn "Poczta duchów", a od 1792 roku magazyn "Widz". Jako baśniopisarz I.A. Krilow zasłynął w 1805 roku, tłumacząc na język rosyjski dwie baśnie Lafontaine'a. Wkrótce pojawiły się jego własne prace: "Lekcja dla córek", "Leniwiec" itp. Baśń - to utwór literacki wierszowany lub prozatorski o charakterze satyrycznym, zawierający moralność - krótkie pouczenie. W baśni w alegorycznej formie wyśmiewane są wady ludzi. To jeden z najstarszych gatunków literackich, pierwszym baśniopisarzem uznawanym jest Ezop, żyjący w VI wieku p.n.e. I.A. Krilow był najsłynniejszym baśniopisarzem literatury krajowej, przez całe swoje życie napisał ponad 200 baśni, z których najbardziej znane to "Łabędź. Szczupak i Rak", "Ćma i Mrówka", "Kwartet", "Wrona i Lis". Autor, jakby przypadkiem, dowcipnymi aluzjami wyśmiewa ludzkie niedoskonałości: pychę, egoizm, próżność, głupotę. Wiele wersów baśni I.A. Krilowa stało się przysłowiami i kwiecistymi wyrażeniami: "A wy, przyjaciele, cokolwiek robicie, nie nadajecie się na muzyków", "Śpiewaj, świetlik, nie krępuj się!", "Silny zawsze obwinia słabego", "Kukułka chwali koguta za to, że chwali kukułkę" oraz wiele innych. Tekst utworów podawany jest bez skrótów.