Pochwała cienia

Dziun’itiro Tanizaki przewodził kierunkowi estetycznemu w japońskiej literaturze i uważał, że piękno – to jedyna rzecz, która zasługuje na uwagę w ogromnym i pustym świecie. W symbolicznym eseju „Pochwała cienia” Tanizaki opisuje przeciwstawienie Wschodu i Zachodu, postępu i tradycji, światła i cienia. W tym zbiorze znalazły się również wybrane opowiadania i nowele autora, w których Tanizaki w pełni prezentuje swój błyskotliwy styl, klarowny rytm narracji, niezrównaną władzę nad słowem oraz głębokie zrozumienie historii i tradycji ojczystego kraju.