Na przedmieściu jednego serbskiego miasteczka wznosi się dziwny dom. W odróżnieniu od okalających go budynków pokrytych dachówką, jego dachem jest nieskończoność nieba. Pod tak pięknym cieniem mieszkają niezwykli goście – mogą złapać świetlistość księżyca, strząsnąć z brzoskwiniowego drzewa diamenty lub za pomocą magii pieśni wprawić w taniec gwiazdozbiory. Każdy, kto odważył się zapukać do drzwi tego cudownego domu, zetknie się z dotąd niepoznaną i piękną Wszechświatem… Najdobrzejsza książka. Zbiór uczuć, myśli, stanów. Atlas metafor, niedopowiedzeń. Na początku wydaje się fantasmagorią, a potem uświadamiasz sobie, że to po prostu taka rzeczywistość i już nie możesz się oderwać. Książka-zagadka, książka-skarb. A gdy ją przeczytasz, świat stanie się jaśniejszy, a ty sam staniesz się bardziej ludzki. Miłośnik baśni znajdzie w tej książce wzruszającą i zabawną historię o życiu niezwykłych stworzeń, pełną różnorodnych postaci z ludowego folkloru. Jest w niej splecenie serbskiej i rosyjskiej mitologii. Koneser aforystycznego języka odkryje wiele genialnych cytatów, z których każdy ma pełne prawo być wyryty złotymi literami w annałach ludzkiej pamięci. Znawca gry wyobraźni dostrzega psychodeliczne motywy rozszerzające świadomość. Książka G.Petrovicia jest bliska twórczości Borhesa, Markesa, Cortazara, Pavicia, Eco, Hoffmana... Tym, którzy kochają taki zestaw sensownych opowieści, dość dowolnych fabularnie, można polecić zapoznanie się z tą książką.
