Maszeńka

„Maszeńka” (1926) to powieść pierwsza i w dużym stopniu autobiograficzna, napisana przez Władimira Nabokowa w Berlinie i poświęcona rosyjskiej przeszłości pisarza. Młody emigrant Lew Ganin w niemieckim pensjonacie na nowo przeżywa historię swojej pierwszej miłości, przerwaną przez rewolucję. Siła pamięci twórczej pozwala mu przezwyciężyć fizyczną rozłąkę z Maszeńką (prototypem której była ukochana Nabokowa Walentina Szulgin), odtworzone przez jego wyobraźnię obrazy przedrewolucyjnej Rosji okazują się znaczące i jaśniejsze od otaczających go dekoracji rzeczywistości.