Rosyjscy poeci srebrnego wieku

Srebrny wiek – obrazowa nazwa w historii rosyjskiej poezji końca XIX– początku XX wieku. Była to „jedna z najsubtelniejszych epok w historii kultury rosyjskiej, epoka twórczego wzrostu i filozofii”. Tak pisał rosyjski filozof N.A. Berdiajew, który nadał temu okresowi kultury i sztuki nazwę. Pierwsze dziesięciolecia XX wieku – skomplikowana i straszna karta w historii Rosji – epoka wojen i rewolucji. „Rosyjskie dusze ogarnęły przeczucia nadchodzących katastrof. Poeci widzieli nie tylko zorze, ale także coś strasznego, nadciągającego na Rosję i świat…” Poezja srebrnego wieku wchłonęła w siebie antyczną mitologię, biblijną historię, bogate doświadczenie europejskiej i światowej literatury; ściśle związana z rosyjskim folklorem, jego pieśniami, lamentami, opowieściami i rymowankami. Książka zawiera wiersze i poematy rosyjskich poetów srebrnego wieku różnych kierunków i nurtów poetyckich: I. Annenskiego, K. Fofanowa, D. Mereżkowskiego, K. Bałmonta, W. Bruzowa, A. Bloka, A. Achmatowej, O. Mandelsztama, M. Cwietajewej i innych.