Kasza manna na troje

Mama zakryła twarz rękami. Nie płakała, po prostu siedziała i się kołysała. Mariśka nie mogła jej w takiej formie widzieć. Przygotowała dla mamy zapomnianą na toaletce broszkę i chciała ją przypiąć do jej sukienki. Usiadła obok. Mama się odwróciła, spojrzała na broszkę. Kiedyś kupiły ją razem w sklepie z biżuterią. Był to bukiecik kwiatów, liście i płatki świeciły jasnymi kamyczkami. Przypominał gałązkę maminym oleandra. — Podoba ci się ta broszka? — zapytała mama Mariśkę. — Bardzo — szczerze przyznała Mariśka. — Jest jak gałązka naszego oleandra. Mama pocałowała Mariśkę i przypięła jej broszkę do bluzki, pod kołnierz. XX wiek stał się prawdziwą tragedią i próbą dla całej ludzkości. Wydarzenia czterdziestych i pięćdziesiątych lat brzmią echem w sercach ludzi po dziś dzień. Jeszcze jednym świadectwem tego jest książka izraelskiej prozaiczki Liny Gorodetskiej „Kasza manna na troje”.