Oczywiście, że cię...

Jaka może być miłość? Olśniewająca i jasna, jak rozsypujące się konfetti? A może dusząca, ciągnąca cię na dno? Wszystko zaczęło się od wizyty policji, gdy do domu niczego nie podejrzewającej Hêchzhu przyszedł detektyw. Jej chłopak Hêrok zniknął po ich spotkaniu na zbiorniku wodnym. Na brzegu znaleziono białe trampki, które należały do jednego z nich. Zajmując miejsce w salonie, Hêchzhu opowiada ich historię. Taką, która zaczęła się od intensywnego spojrzenia młodzieńca, który rozbił dawną Hêchzhu na kawałki. Zmieniła się dla niego. Stała się tą wersją siebie, która odpowiadała jego pragnieniom. Czy to nie jest normalne? Być czyjąś własnością — to właśnie oznacza miłość, prawda?