Słoneczny cyrk

Powieść Gustava Kahn'a „Słoneczny cyrk” (1899) — zagubiona perełka francuskiego symbolizmu. Złotowłosa Loreley z wiersza Heinricha Heine'a zmęczyła się siedzeniem na skale, o którą rozbijają się łodzie jej oczarowanych marynarzy, i postanowiła podbić miasta w postaci gwiazdy wędrownego cyrku. Wędruje po miastach Europy w towarzystwie świty rycerzy w zbroi, Saracenów na arabskich koniach, pięknych Włoszek i żywiołowych Andaluzyjek, lwów i tygrysów. A teraz nazywają ją słoneczną księżniczką! W małym miasteczku spotyka melancholijnego bohemskiego hrabiego, którego rada rodzinna chce pozbawić dziedzictwa na rzecz młodszego brata, żwawego oficera pułku dragonów. Słoneczna księżniczka budzi Franza z wieloletniego snu, opuszcza rodzinną twierdzę i wyrusza w podróż z wędrownym cyrkiem.
W powieści ściśle splatają się motywy średniowiecznych legend i poezji symbolizmu, a obrazy pięknej damy i dekadenckiej femme fatale jednoczą się w miłosnej pieśni żyjącego w odosobnieniu truwer. Zamieszanie rozgrywające się na stronach książki cyrkowego przedstawienia wyprzedza literaturę absurdu.