Rok w Czuwaszji

Z nadejściem pandemii główny bohater na rok przeprowadza się z stolicy do Czuwaszji, do krewnych żony, i znajduje się w nieznanym świecie, podporządkowanym swoim wewnętrznym prawom. Obserwując małego syna, który rozumie i jednocześnie nie rozumie rodzimych języków rodziców — rosyjskiego i czuwaskiego, bohater mimowolnie porównuje się do malca, poznając lokalny układ życia i starając się dostosować do nietypowej mentalności i nowego rytmu życia. Ta historia, napisana w powolnym stylu szukszynowskim, pełna jest zabawnych dialogów i paradoksalnych spotkań. Tutaj powaga sąsiaduje z absurdem, a granice rozsądku wydają się niestabilne, rezonując z ulotną rzeczywistością covidową.