Miazmy. Traktat o oporze materiałów

Wszystko zaczęło się, gdy Sarban, kapłan miasta Alrauny, znalazł na schodach swojej kościoła spalonego człowieka. Jak nieznajomy tam trafił i co się z nim stało, nikt nie wiedział, ponieważ żadnego ognia nie było widać, ale nieszczęśnik przeżył, choć stracił mowę. Sarban przyjął go jak własnego syna, a wszystko wokół zaczęło się stopniowo zmieniać. Ludzie zaczęli dostrzegać tu i tam przemijających ludzi-ratowników, przyzwoicie ubranych i statecznych, potem niektórym mieszkańcom zaczął się nocami ukazywać złowieszczy człowiek z końską głową, a nastolatki z lokalnych rodzin ogarnęła senna choroba, z której nie można się obudzić, mimo wszelkich wysiłków lekarzy. Miasto ogarnia strach, granice między światami cienkie, i wkrótce nadejdzie epoka strasznych cudów, gdzie wszystko jest możliwe, a Ludzie i nie' ludzie zmieszają się w ostatecznej bitwie u Alrauny.