Fabryka dusz

„Nie można ciągle być na sto procent naładowanym. Kiedy dzieje się coś niesprawiedliwego, kiedy wszystko idzie nie tak, jak planowano, dusza się wyczerpuje. To jest wydawane przez samo życie”. A teraz wyobraźcie sobie świat, w którym: nie ma miejsca na lepki wzrok, który towarzyszy młodemu ciału idącemu w swoich sprawach; mundurek szkolny nie jest obiektem fetyszyzmu dla…; nie słychać frazy „Uśmiechnij się! Przecież…”; urządzenie do samoobrony pod ręką — to nie jest konieczność; różowy i niebieski kolor nie wywołują skojarzeń płciowych. Wyobraźcie sobie świat, w którym oni mają możliwość wypowiedzenia się, podzielenia swoimi historiami, refleksji i znalezienia wsparcia u tych, z którymi znaleźli się w jednej łodzi. Mówią, przerywają sobie nawzajem, ich głosy łączą się w polifonię. W takim świecie dusza utrzymuje naładowanie na sto procent.