De feminis

Nowe opowiadania Władimira Sorokina – o kobietach: na wojnie i w brutalnym świecie, w okolicznościach wrogich kobiecej naturze. Nadzorca w obozie koncentracyjnym, przyszła gwiazda progresywnej sztuki, mała dziewczynka w radzieckim szpitalu, młoda genialna szachistka, studentka w czasach pieriestrojki i inne bohaterki zbioru różnią się między sobą, ale mają jedno wspólne: doznane przemoc nieodwracalnie je zmienia, ale nie wymazuje, a tylko zaostrza ich indywidualność. Sorokin pozostaje sobą – buduje karnawałowe antyutopie, żongluje cytatami z kanonicznej literatury rosyjskiej i materializuje metafory – a jednocześnie kontynuuje podążać w nowym kierunku. Coraz większa empatia wobec świadków i nieświadomych uczestników wielkich dramatów geopolitycznych, narracyjność i liryzm, określone przez „Zawieje” i kontynuowane w „Doktorze Garinie”, w „De feminis” są szczególnie widoczne. Wrażliwy na ducha czasu i nieustannie wyprzedzający czas w swoich ocenach, Władimir Sorokin wyraźnie sprzeciwia się dehumanizacji antagonistów.