Nie chodź do ciemnego lasu! Nie niepokój gąszczu!
Nie słuchaj płaczu umarłych, nie ufaj złotym ognikom.
Nie odpowiadaj, gdy ktoś woła po imieniu. I nie patrz, nie patrz w oczy leśnej wiedźmie!
Zaczaruje, zaklina tak, że zapomnisz o spokoju i śnie. Położysz się zwierzęciem u jej nóg, matkę i ojca w twarz nie poznasz. Zostaniesz w czarnym świerkowym gąszczu, u chaty na wysokich kurach, a zamiast ludzkich słów po zwierzęcem wyjęczysz.
Nie chodź do ciemnego lasu, obrócisz się w zwierzę i pokochasz panią lasu!