Na przestrzeni całej swojej twórczości Hesse zajmował się rozmyślaniami o losach świata, sztuki i cywilizacji. Nad swoim głównym romansem „Gra w szklane kulki” pisarz zaczął pracować na kilka lat przed przyjściem do władzy faszystów, opublikował go w 1943 roku — roku przełomowym II wojny światowej, a w 1946 roku otrzymał za niego Nagrodę Nobla. W tej, zgodnie z definicją Thomasa Manna, „radośnie tajemniczej książce”, napisanej w atmosferze powszechnej militaryzacji i barbarzyństwa, Hesse postawia najważniejsze pytanie: jak ocalić osobowość i ducha w okresie upadku kultury i ogólnego spadku moralności? Z powodu złożoności budowy, splątania wielu form gatunkowych, bogactwa symboliki, terminów i pojęć z najróżniejszych dziedzin kultury, powieść nie była przez wszystkich zrozumiana i przyjęta, ale od razu wzbudziła ostrą dyskusję i stała się duchowym przewodnikiem dla całych pokoleń na całym świecie. „Wilk stepowy” to jeden z najważniejszych romansów XX wieku, po raz pierwszy opublikowany w 1927 roku. To zarówno filozoficzna przypowieść, jak i jednocześnie głębokie badanie psychologii człowieka, który bezskutecznie stara się znaleźć i odkryć swoje własne „Ja”, ciągle balansując na granicy między zwierzęcym a ludzkim początkiem. To historia miłości, która prowadzi do niespodziewanej tragicznej pointy, to także powieść polityczna i społeczna, w której bohater występuje jako zagorzały krytyk istniejącego mieszczaństwa. Do wydania dołączona jest również alegoryczna opowieść „Podróż do ziemi Wschodu”.
