Szwedzkie baśnie

To wydanie zawiera osiemnaście starych szwedzkich baśni ludowych. Zapoznają one dorosłych i młodych czytelników z potężnymi czarodziejami, pięknymi księżniczkami, mówiącymi zwierzętami oraz zręcznymi rzemieślnikami. W tych baśniach zawsze triumfuje sprawiedliwość, a atmosfera magii pozwala w cudowny sposób spełniać niemożliwe. Przedstawić bohaterów baśni, uczciwych i przebiegłych, dobrodusznych i bezwzględnych, pomogli dwaj wybitni artyści: Erik Werenszöl (1855–1938) oraz Carl Larsson (1853–1919).

Książka zawiera osiemnaście starych szwedzkich baśni ludowych. Zapoznają one dorosłych i młodych czytelników z potężnymi czarodziejami i mówiącymi zwierzętami, wszechmocnymi królami i zręcznymi wieśniakami. W tych baśniach zawsze triumfuje sprawiedliwość, a atmosfera magii pozwala w cudowny sposób spełniać niemożliwe. Bohaterowie baśni w zbiorze bywają prostoduszni i chytrzy, uprzejmi i groźni; na ich przedstawienie pomogli dwaj mistrzowie ilustracji: Erik Werenszöl (1855–1938) oraz Carl Larsson (1853–1919).

Erik Teodor Werenszöl (1855–1938) — norweski malarz i grafik. Erik był czwartym synem komendanta twierdzy w Kongsvinger. W lokalnej szkole chłopiec po raz pierwszy spróbował swoich sił w malarstwie. Znany norweski malarz Adolf Tidemand dostrzegł talent Werenszöl i polecił mu zapisać się do szkoły artystycznej. Tam Erik uczył się u wybitnych norweskich mistrzów malarstwa i rzeźby. Podczas swoich podróży po Europie młody człowiek zapoznał się z francuskimi, niemieckimi i włoskimi tradycjami sztuki. Szeroką popularność przyniosła artyście ilustrowana przez niego kolekcja norweskich baśni, wydana w 1879 roku. Doświadczenie ilustrowania książek przypadło mu do gustu, a w przyszłości Werenszöl kontynuował tworzenie rysunków do książek dla dzieci. W 1880 roku zdarzył się niezbyt przyjemny wypadek: Erikowi sparaliżowało prawą rękę. Jednak po roku leczenia Werenszöl zdołał powrócić do zdrowia i wrócić do rysowania. Tematy jego prac, oprócz ilustracji książkowych, obejmowały portrety norweskich działaczy społecznych, sceny z życia wiejskiego oraz pejzaże.

Carl Ulof Larsson (1853–1919) — wybitny szwedzki artysta. Jego dzieciństwo przebiegło w skrajnej biedzie. Ojciec chłopca często wyładowywał swoją złość na synu, a matka dużo pracowała. Carl dorastał w przygnębiającej atmosferze i był nieśmiałym dzieckiem. Wszystko zmieniło się, gdy nauczyciel w szkole dla ubogich zauważył w nim wyjątkowe zdolności w rysowaniu. Na jego naleganie Larsson zapisał się do szkoły przy szwedzkiej Królewskiej Akademii Sztuk. Z czasem nieśmiały chłopiec stał się utalentowanym artystą. Zaczynał ilustrować czasopisma i gazety, dzięki czemu mógł wspierać finansowo rodzinę. Kolekcja prac Larssona wzbogacała się nie tylko o grafiki, ale także duże obrazy wykonane olejem, akwarelami i freskami. Przytulny dom artysty, urządzony przez niego z szczególną uwagą, odzwierciedlał twórcze cechy swojego właściciela. Ten dom oraz jego mieszkańcy — żona Karin i ośmioro dzieci — artysta często utrwalał w swoich akwarelach. Później wydano je w osobnej książce, która natychmiast zyskała uznanie fanów twórczości Larssona.