Osadzona pod koniec lat 60. i w latach 70. Ci, którzy odchodzą i ci, którzy zostają kontynuuje historię zadziornej i buntowniczej Liny oraz jej lifelong przyjaciółki, genialnej i książkowej Eleny. Lina, po rozstaniu z mężem, mieszka z młodym synem w nowej dzielnicy Neapolu i pracuje w lokalnej fabryce. Elena opuściła Neapol, zdobyła dyplom w elitarnej uczelni i opublikowała powieść, co otworzyło jej drzwi do świata wykształconych i fascynujących rozmówców. Epoka, z dramatycznymi zmianami w polityce seksualnej i obyczajach społecznych, z pozornie nieograniczoną liczbą nowych możliwości, jest przedstawiona z zapierającą dech w piersiach witalnością. Ta trzecia powieść neapolitańska to nie tylko poruszająca historia przyjaźni, ale także ostra portret szybko zmieniającego się świata.
Od momentu publikacji Mojej genialnej przyjaciółki, pierwszej z powieści neapolitańskich, sława Eleny Ferrante jako jednej z najbardziej pociągających, przenikliwych i stylowych autorek współczesnych wzrosła. Zyskała admiratorów wśród autorów, artystów i krytyków. Jej największym sukcesem jest niewątpliwie reakcja czytelników, którzy odkryli w Ferrante pisarkę, która mówi z wielką mocą i pięknem o tajemnicach przynależności, relacjach międzyludzkich, miłości, rodzinie i przyjaźni.