Pieśń o Rolandzie. Saga o rycerzu i czynach

Roland – bohater ogólnie znanej francuskiej epiki heroicznej, który stał się wzorem chrześcijańskiego rycerza. „Pieśń o Rolandzie” to klasyczny przykład eposu, chwalącego rycerską dzielność, oddanie Bogu i królowi, który uosabiał państwo. Dzieło opowiada o wydarzeniach podczas wojny Karola Wielkiego z hiszpańskimi Saracenami. Zostało napisane kilka wieków po bitwie, która miała miejsce w 778 roku. Zdradziecki hrabia Ganelon proponuje królowi Saragossy Marsyliuszowi, aby zaatakował tylne oddziały armii Karola Wielkiego, organizując zasadzkę w wąwozie Roncesvalles. W wyniku tej zdrady oddział Franków pod dowództwem bretońskiego hrabiego Rolanda zostaje odcięty od armii Karola i zmuszony do stawienia czoła znacznie liczniejszym siłom przeciwnika. W przekazie Aleksandra Czudinowa. „Saga o Wölfungach” to najbardziej znana z „Ság o dawnych czasach”, opowiadających o legendarnej historii Skandynawii. Opisuje powstanie i upadek rodu Wulfungów (Sigmunda i Sigurda), łącznie z historią Brunhildy i zniszczeniem burgundzkiego domu. Saga opiera się na poezji epickiej. „Saga o Wölfungach” powtarza wątki fabularne, które pojawiają się w „Starej Eddzie”, ale w przeciwieństwie do „Starej Eddzie”, wydarzenia są tutaj uporządkowane w jedną narrację fabularną. W przekazie Borisa Jarcho.