Dywan z Uzbekistanu

Wspomnienia splatają się w wzór, w dziwaczny ornament, za którym da się odgadnąć daleki słoneczny kraj. Kraj, z którego Ala wyjechała w wieku sześciu lat. Kraj, w którym zostali ci, którzy byli jej drodzy. Hałaśliwe bazary i wąskie uliczki przyjaznego Taszkentu ustąpiły miejsca szerokim alejom szarego miasta. I oto Ala i jej rodzinie przychodzi zająć nowy dom, zdobywać inny kraj, oswajać nieznany czarno-biały świat, który zastąpił stary — ozdobiony jaskrawymi kolorami. Jak żyć tym, którzy wyjeżdżają, i tym, którzy zostają? Jak patrzeć w przyszłość, jeśli chce się wrócić do przeszłości? I jak nauczyć się przyjmować nowe, pozostając sobą?