Dzieci Peruna. Drewniana księga

Powieść jest wielowymiarowym wycieczką przez różne warstwy czasowe, w której śledzimy historię powstania, utraty i nowego odnalezienia najstarszych słowiańskich tekstów-kronik, które mogły być „Księgą Welesową” lub jej odpowiednikiem. Pierwsza część — „Drewniana księga” — opowiada o odkryciu tabliczek z nieznanym pismem w posiadłości książąt Doniec-Zacharżewskich pod Charkowem w czasie wojny domowej. Staro-słowiańskimi unikalnymi tekstami zajmują się artysta Izemberk i literat Mirosławow. Druga część — „Wielki Trigław” — zaznajamia czytelnika z wydarzeniami i postaciami Starej Rusi X wieku — wołchwem Welimirem, starym wojownikiem Mieczysławem i jego uczniem Świetozarem. Opowiadane jest o tworzeniu drewnianych tabliczek. Głównym bohaterem trzeciej części — „Nici czasów” — jest były pracownik służb specjalnych major Czumakow, do którego po ciężkim zranieniu przychodzą dziwne wizje. „Przepuszczając” przez siebie starożytne, staje się „kapłanem” współczesności. Na przełomie epok zawsze ważne jest, aby dotknąć doświadczenia tych, którzy już przeszli przez podobne próby.