Kolejka

„Kolejka” — pierwsza opublikowana książka Władimira Sorokina — ujrzała światło dzienne w 1985 roku w Paryżu w wydawnictwie „Syntaktyka”. W niej, jak i w wczesnych opowiadaniach autora, wyraźnie widać cechy nadchodzącego eksperymentu nad rosyjską prozą, w trakcie którego tradycyjne gatunki, fabuły i postacie poddane zostaną radykalnej transformacji. W powieści, w pełni składającej się z bezpośredniej mowy, kolejka — metafora ludzkiego życia w ogóle. Delikatnie, nie nudząc moralizowaniem — wręcz przeciwnie, bawiąc przygodami bohaterów — „Kolejka” uczy, że aby osiągnąć cel, niemal zawsze potrzebne są inne wysiłki niż te, które podejmujemy, a i cel nigdy nie jest dla nas jasno widoczny. Nieskończona rozmowa ledwo znanych sobie ludzi nieprzypadkowo nosi miano powieści: każda wypowiedź, jak w dużym prozatorskim narracyjnym dziele, dodaje smaczek do portretu epoki i jednocześnie wisi w powietrzu, należy do wszystkich — i do nikogo.