Powieść stanowi wieloaspektową podróż przez różne warstwy czasowe, gdzie śledzi się historię tworzenia, utraty i nowego odnalezienia najstarszych słowiańskich tekstów-kronik, które mogły być „Księgą Welesa” lub jej odpowiednikiem.
Pierwsza część — „Drewniana księga” — opowiada o odkryciu tabliczek z nieznanym pismem w majątku książąt Doniec-Zacharżewskich pod Charkowem w czasie wojny domowej. Staro-słowiańskimi unikatami zajmują się artysta Izenbek i literat Mirolubow.
Druga część — „Wielki Trigław” — zapoznaje czytelnika z wydarzeniami i postaciami starożytnej Rusi X wieku — wołchwem Welimirem, starym wojownikiem Mieczysławem i jego uczniem Swietozarem. Opowiada o stworzeniu drewnianych tabliczek.
Głównym bohaterem trzeciej części — „Nici czasów” — jest były pracownik służb specjalnych major Czumikow, do którego po ciężkim zranieniu przychodzą dziwne wizje. „Przepuszczając” przez siebie to, co dawne, staje się „kapłanem” współczesności.
Na przełomie epok zawsze ważne jest, aby dotknąć doświadczeń tych, którzy już przeszli podobne próby.
-medium.webp)
-medium.webp)
