Przypowieści sufickie

Jalaluddin Muhammad Balkhi Rumi (1207–1273) był irańskim poetą, mistykiem i faqih, który wywarł głęboki wpływ na całą kulturę narodów Bliskiego i Środkowego Wschodu.
Szczytem twórczości Rumiego był jego wiersz „Masnavi” – niezrównany przykład dydaktycznego gatunku poezji perskiej. Pomyślane jako poetycki (dla ułatwienia asymilacji) przewodnik dla społeczności sufickiej, dzieło wielokrotnie przerosło ten plan dzięki intelektualnemu i poetyckiemu talentowi twórcy. Przez wiele stuleci „Masnavi” stało się prawdziwą encyklopedią muzułmańskiego mistycyzmu: czytano je, zapamiętywano i studiowano w wielu regionach islamu. Jeszcze większą sławę dzieło zyskało dzięki swoim walorom artystycznym i prawdziwie uniwersalnemu uniwersalizmowi: Rumi skomplikowane koncepcje filozoficzne umieścił w formie krótkich przypowieści, opowiadań, codziennych opowieści, osiągając przy tym niesamowitą klarowność i wdzięk języka.
W tym wydaniu wybrane przypowieści z wielkiego poematu zostały opublikowane we współczesnym, poetyckim tłumaczeniu, opatrzone komentarzami, które odsłaniają tajemnicze znaczenia mistycznego monizmu.