W jesieni 1830 roku, będąc na trzy miesięcznej kwarantannie cholery, Aleksander Puszkin stworzył swój nowatorski cykl «Opowieści zmarłego Iwana Pietrowicza Bełkina».
W trakcie pisania sformułował także swoje główne zasady prozy: pisać klarownie, krótko i jasno.
Opowiadającym - wymyślony szlachcic Iwan Pietrowicz Bełkin, pozostawił nam pięć opowieści, z których każda odzwierciedla swój styl literacki.
Tak, "Wystrzał" - to romantyzm, "Śnieżyca", "Stanisławskiego nadzorcę" i "Panienka wiejska" - to sentymentalizm, a "Grabarz" - to w ogóle gotycka opowieść.
Do książki dołączył również powieść historyczna "Arap Piotra Wielkiego" oraz podróżopis Puszkin'a "Podróż do Arzrum podczas wyprawy 1829 roku".