Wędrowna Ruś dla Chrystusa

Imię Siergieja Wasiliewicza Maksimowa, pisarza, etnografa, badacza życia ludowego, jest dobrze znane znawcom i miłośnikom rodzimej historii i kultury. Książka «Wędrowna Ruś dla Chrystusa» (1877) została napisana przez Maksimowa po wrażeniach z podróży do Północno-Zachodniego Kraju, gdzie został wysłany w 1868 roku przez Cesarskie Rosyjskie Towarzystwo Geograficzne: pisarz odwiedził gubernie smoleńską, mohylewską, witebską, wilenską, grodzieńską i mińską. W książce Maksimow zwrócił uwagę na takie zjawisko życia ludowego, jak pielgrzymstwo – z jego różnymi socjokulturowymi i codziennymi cechami. Pielgrzymi, chrystusowcy, ukrywający się, proszący, kaleki przechodnie, żebracy i inni – wśród nich byli prawdziwi profesjonaliści w swoim fachu, znawcy obyczajów, wierzeń, przesądów, wykonawcy pieśni duchowych i bylin. Pielgrzymstwo ukazuje się nie tylko jako styl życia, ale także jako duchowe poszukiwanie prawosławnego człowieka, dla którego wartość i sens zawarte są w samej idei drogi.