Śpiące psy

Wiosną 2024 roku do światowej i rosyjskiej dystrybucji filmowej trafia film Adama Coopera „Śpiące psy” — długo oczekiwana ekranizacja powieści Eugène Ovidiu Chiriac „Księga luster” (przetłumaczonej na 39 języków „najjaśniejszego literackiego debiutu 2017 roku”) z Russellem Crowe'em i Karen Gillan w rolach głównych. Nowojorski agent literacki Peter Katz otrzymuje zgłoszenie na wydanie autobiografii pod tytułem „Księga luster”. Do zgłoszenia dołączony jest początek rękopisu — ktoś Richard Flynn przypomina sobie lata nauki na Princeton, pierwszą miłość, pracę u słynnego profesora psychologii Josepha Wiedera. Te wydarzenia sprzed 25 lat miały tragiczne zakończenie, jednak przestępca pozostał nieuchwycony i nieujawniony; teraz Richard nagle widzi wszystkie zdarzenia w innym świetle, na nowo ocenia rolę swojej byłej ukochanej Lory Bains… ale rękopis kończy się w połowie zdania. Zaintrygowany, Peter stara się zdobyć resztę „Księgi luster”, jednak rękopis okazuje się tak samo nieuchwytny, jak prawda o tym, co wydarzyło się ćwierć wieku temu… „Śpiące psy” („Księga luster”) to powieść-zagadka w duchu „Nocnego kina” Marishy Pessl. To książka o tym, jak wyobraźnia bezwiednie zastępuje rzeczywistość. To książka o sekretnej mocy historii — tych, które opowiadamy, tych, które ukrywamy, i tych, dla których zachowania w tajemnicy jesteśmy gotowi na wszystko.