Fińsko-ugryjska mitologia. Po śladach „Kalevali”

Ptak-demiurg, wydobywający ziemię z dna światowego oceanu, i niebiański myśliwy, goniący gigantycznego łosia (konstelacja Wielkiego Niedźwiedzia). Białooki Chud, żyjący w lasach jak dzikie zwierzęta, oraz słynny na cały świat poetycki epos "Kalevala", wychwalający czyny dawnych bohaterów. W książce znanego historyka-mediewisty W.J. Pietruchina zebrano najjaśniejsze mity i legendy ludów fińsko-ugrońskich. Od najdawniejszych czasów Finno-ugrowie zamieszkiwali leśne obszary północnej Europy Wschodniej i Zachodniej Syberii. Od Finlandii i Karelii na zachodzie do Uralu na wschodzie. Na początku naszej ery zaczęły kształtować się samodzielne tradycje mitologiczne zachodnich ludów bałtycko-fińskich — samych Finów i Karelów, Estończyków, ludów fińskich z Wołgi — Mordwinów i Marii, ludów permskich — Komi i Udmurtów, a także Ugrów z Uralu — Chantów i Mansów, tworzących najbogatszą, kolorową mitologię.