Wenedikt Jerofiejew — zjawisko w rosyjskiej literaturze jaskrawe i niejednoznaczne. Jego słynna poemat «Moskwa — Pietuszki», napisana jeszcze w 1970 roku, to swojego rodzaju filozoficzna przypowieść, dzieło poza czasem, ponieważ Jerofiejew stworzył w książce swój świat, swoją wszechświat, w centrum którego — człowiek, «człowiek, jako miejsce spotkania wszystkich planów bytu». Po raz pierwszy pojawiła się na stronach czasopisma «Trzeźwość i kultura», poemat «Moskwa — Pietuszki» stał się prawdziwym objawieniem dla czytelników i później został przetłumaczony na wiele języków świata.